วิกฤติทางเศรษฐกิจนั้นนอกจากจะกระทบกับชีวิตความเป็นอยู่ในระยะสั้นแล้วยังอาจจะกระทบกับเศรษฐกิจในระยะยาวได้เช่นกัน หากเราลองย้อนกลับไปในช่วง 30 ปีที่ผ่านมาประเทศไทยได้ผ่านวิกฤติทางเศรษฐกิจทั้งหมด 3 ครั้งด้วยกัน ทุกครั้งหลังจากที่เราเผชิญกับวิกฤติทางเศรษฐกิจการเติบโตทางเศรษฐกิจก็ดูเหมือนจะแผ่วลงเมื่อเทียบกับช่วงก่อนหน้า คำถามสำคัญที่เรากำลังเผชิญ นอกเหนือจากการควบคุมการแพร่ระบาดของเชื้อโรค และการประครองเศรษฐกิจในระยะสั้น แล้ว เราควรคำนึงถึงผลกระทบจาก แผลเป็นทางเศรษฐกิจที่อาจจะส่งผลต่อภาพการลงทุนในระยะยาวเช่นกัน
เวลาที่เกิดวิกฤตินั้นปัญหาแรกที่เกิดขึ้นก็คือจำนวนคนว่างงานที่เพิ่มสูงขึ้นไม่ว่าจะจากการเลิกจ้างหรือกิจการที่ต้อง หยุดตัวลง ปัญหานี้ได้นำไปสู่ปัญหาด้านอื่นๆไม่ว่าจะเป็นการบริโภคที่ชะลอตัวลงตามรายได้ทีลดลง หนี้สินที่เพิ่มขึ้น ปัญหาเหล่านี้อาจจะถูกแก้ไขได้เมื่อเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัวกลับมา แต่ในวิกฤติครั้งนี้อาจจะไม่เหมือนเดิมก็ได้ เมื่อหลายธุรกิจต้องทำการปรับตัวและมักจะมุ่งเน้นไปที่การลดต้นทุน เพิ่มประสิทธิภาพการทำงานมากขึ้น ลูกจ้างต้องสามารถทำงานได้หลากหลายและมีทักษะมากขึ้ นอาจจะทำให้แรงงานบางส่วนที่ไม่สามารถปรับตัวหรือยังขาดโอกาสไม่สามารถกลับ เข้าสู่ระบบ ได้เร็วนัก นอกเหนือไปจากนี้แล้วด้วยมาตรการป้องกันการแพร่ระบาดสร้างความท้าทายให้แก่ระบบการศึกษาเป็นอย่างมาก เมื่อการเรียนการสอนนั้นไม่สามารถทำได้ตามห้องเรียนตามปกติส่งผลให้ประสิทธิภาพในการเรียนรู้นั้นลดลงและท้ายที่สุดแล้วปัญหาเหล่านี้จะนำไปสู่ความเหลื่อมล้ำทางสังคมที่เพิ่มขึ้นได้
หากเราย้อนกลับไปดูในอดีต ในช่วงตุ้มยำกุ้งเศรษฐกิจเราติดลบ 2 ปีและใช้เวลาอีกประมาณ 2 ปี กว่าเศรษฐกิจจะกลับไประดับก่อน วิกฤติ ช่วงแฮมเบอร์เกอร์เศรษฐกิจไทยได้รับผลกระทบไม่มากนักเศรษฐกิจ ติดลบไปแค่ปีเดียวแล้วกลับมาอย่างรวดเร็วในปีถัด ไป แต่จากการระบาดของ COVID-19 ที่ยังคงยืดเยื้อส่งผลให้ เครื่องจักรทางเศรษฐกิจหลายตัวของไทยต้องดับไป ผมคิดว่ากว่าเศรษฐกิจไทยจะกลับเข้าที่คงต้องปลายปี 2566 แต่หลังจากนี้ไปประเทศไทยจะเติบโตไปทางไหนต่อคงเป็นคำถามที่เราควรต้องกลับมาช่วยกันทบทวนให้ดีอีกครั้งครับ
โดย ประภาส ตันพิบูลย์ศักดิ์ ประธานเจ้าหน้าที่การลงทุน บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ทาลิส จำกัด
แผลเป็นทางเศรษฐกิจ - MGR Online - ผู้จัดการออนไลน์
Read More
No comments:
Post a Comment